Diverse Posten

Octrooi wielophanging
December 29th, 2012
Bewaar als PDF
De BMW die niet duikt
Zo rond het jaar 2000 werd er een BMW motorfiets uitgebracht met een bijzondere voorwielophanging. Als je remde dook de motor niet, de voorveren bleven onbelast, wat heel prettig is als de weg waarop je remt vol kuilen zit. Met een door het remmen ingedrukte voorvering is het nemen van kuilen namelijk geen pretje.
Mijn zonen Pier en Kamiel kwamen met dit nieuws en we probeerden ons voor te stellen hoe zo'n ophanging werkte. Het idee dat een motor bij het remmen niet duikt is zo contra-intuitief!

Auto's hellen naar buiten
Als je een bocht neemt in een auto helt deze naar buiten. Als je het duiken met een motor kunt voorkomen, kun je dan ook niet het overhellen van een auto voorkomen met een andere ophanging?
Na een tijd erover gepraat te hebben en met wat kennis van de toegepaste mechanica uit m'n studietijd, konden we inderdaad een ophanging bedenken die, zonder hulp van servo's of hydraulische systemen, het overhellen kon voorkomen.
Nu kon je een auto construeren met een hele soepele vering waar je desalniettemin stevig mee door de bocht kon gaan, zonder dat het voertuig, als een oude 2CV, ernstig aanstalten maakte op z'n zij te gaan liggen.


    
 

Onderzoek op de Patentlaan
Om te zien of deze uitvinding al bestond zijn Kamiel en ik een paar keer naar het gebouw van de octrooiraad geweest, aan de patentlaan in Rijswijk. Een gebouw dat vanbinnen interessanter is dan de buitenkant doet vermoeden.
Hier kregen we via een computer inzage in alle uitvindingen op het gebied van de wielophanging van voertuigen. We vonden een aantal oplossingen voor het probleem van het overhellen, maar allemaal met hydrolische hulpsystemen of onontwarbare stelsels van duw- en trekstangen waarvan we de werking betwijfelden. Onze vinding was er niet bij. Zou het dan toch niet kunnen, of was er nooit aan gedacht?  
 


Deskundige: het kan niet
Via de TNO kregen we toegang tot een deskundige op het gebied van autotechniek. Z'n naam is me ontschoten. Hij tekende een geheimhoudingsovereenkomst en bekeek ons idee. Helaas, zo deelde hij ons na een paar weken mee, het was niet mogelijk.
Als deskundigen het onmogelijk achtten, zo redeneerden we, dan konden we er bijna zeker van zijn dat deze uitvinding nog niet was gedaan. Waarop we besloten om octrooi op onze vinding aan te vragen. Om te demonstreren dat deze werkte bedachten een proefmodel op schaal.  

Proefmodel
Zo gingen Pier, Kamiel en ik aan het werk om het proefmodel te maken. Met wielen van een modelvliegtuig, meccano en elastiek maakten we onze ophanging, en om de werking geheim te houden, verborgen we het geheel in een ombouw van triplex en plasticfolie.
Het proefmodel, had de vorm van een aanhangwagen, en deze werd getrokken door een radiobestuurde modelauto. En het werkte inderdaad! We maakten er een filmpje van, om contra-intiutieve neigingen van deskundigen te overwinnen.

Donkervoort
Pier had intussen contact gezocht met het Racing Team Williams (Formule 1) waar men geinteresseerd was, maar er zijn geen verdere afspraken gemaakt wegens problemen met de ondertekening van een geheimhoudingsovereenkomst. Vervolgens regelde Pier (allemaal vanuit Curacao!) een afspraak met de heer Donkervoort, van de gelijknamige sportwagens en hij stuurde ook het filmpje op. We werden door de heer Donkervoort zelf ontvangen in de toonzaal, aan de voorkant van de fabriek in Lelystad. Maar hij geloofde ons niet erg. Waarschijnlijk had hij het filmpje niet bekeken. Hij vroeg nog naar onze opleidingen en daarna begon hij geanimeerd te vertellen over de afstelling van sportwagens en  van karts. Verder verwees hij naar de ophanging van oude postkoetsen, die ook voorkwam dat deze naar buiten overhelden. (Daar hebben we later nog eens naar gekeken: hij had gelijk, maar voor een snelle bocht is dat systeem verre van handig omdat het hele gewicht van de koets het onderstel vanaf een hoog punt naar opzij wrikt, wate bevordert dat de koets omslaat!)  


   
   

         
En toen?
De volgende stap zou zijn dat we een model op ware grootte maakten, niet om te zien of het werkte, maar om eventuele problemen op het spoor te komen. Gebreken die we niet konden voorzien. Maar daarvoor zouden we veel geld nodig hebben en veel tijd. Waarop we concludeerden dat we te klein waren om in de autowereld mee te spelen. Misschien later. 


   



 
Geen reacties
Laat een reactie achter
* Naam
* Email (niet openbaar)
*
* Typ code over van afbeelding
* - Verplichte velden
 

Dit is een Herman Boots uit 2012